O Αρκτοστάφυλος ευδοκιμεί στα ψυχρά κλίματα, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Οι καρποί του φυτού είναι βρώσιμοι αλλά έχουν άσχημη γεύση. Στη βοτανοθεραπεία χρησιμοποιούνται μόνο τα φύλλα. Οι ινδιάνοι της Αμερικής χρησιμοποιούσαν το βότανο από τον 2ο αιώνα για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, την ουρηθρίτιδα, τις πέτρες νεφρών και την κυστίτιδα. Τους καρπούς τους χρησιμοποιούσαν για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Τα φύλλα επίσης, τα έβαζαν ως αρωματικό μαζί με καπνό στις πίπες που κάπνιζαν στις θρησκευτικές τους τελετές. Η πρώτη μνεία του αρκτοστάφυλου ως φαρμακευτικού βοτάνου στην Ευρώπη αναφέρεται στον 12ο αιώνα. Ο Αρκτοστάφυλος χρησιμοποιείται σήμερα από τους βοτανοθεραπευτές κυρίως για την αντιμετώπιση της κυστίτιδας. Το κύριο συστατικό των φύλλων του Αρκτοσταφυλου που επιδρά θετικά στην αντιμετώπιση της κυστίτιδας είναι η αρμπουτίνη (περιεκτικότητα μέχρι 17%). Ο Αρκτοστάφυλος αποτελεί ουσιαστικά ένα φυσικό απολυμαντικό του ουροποιητικού και θεωρείται πάρα πολύ αποτελεσματικός στη περίπτωση αλκαλικών ούρων και της κυστίτιδας γενικότερα.